توجه خاصي كه در دهه اخير در جهان به آموزشهاي تخصصی ضمن خدمت یا تحصیل معطوف شده است ، حاكي از اين حقيقت است كه اين آموزش­ها تنها راه تربيت نيروي انساني متخصص و ابزار مهمي در ارتقاء كيفيت خدمات، محصولات و ابداع و نوع آوري است .
با توجه به اينكه رشد سريع تكنولوژي، تغييرات و تاثيرات عميقي در مسائل اجتماعي و اقتصادي بدنبال داشته است، اتخاذ روشهايي كه هماهنگ كننده برنامه هاي آموزشي با توسعه تكنولوژي و تحول و متضمن تأمين نيروي انساني ماهر و متخصص مورد نياز آن باشد، اجتناب ناپذير است.
تجربه و مطالعه نشان داده است كه يكي از مناسب ترين روش هاي آموزشي كه جوابگوي امر مزبور مي باشد «دوره هاي آموزشي تخصصی كوتاه و یا بلند مدت» است. اين روش بدين لحاظ حائز اهميت است كه در ماهيت برنامه ها، مطالب و محتواي درسي فراگیران ويژگيهاي زير مشاهده مي شود:

۱-    ملاك و معيار براي انتخاب مواد و موضوعات دوره هاي آموزشي كوتاه مدت(اعم از دروس عملي و نظري)، ايجاد مهارت­ها براي جوابگويي به نيازهاي متنوع مشاغل و روشهاي جديد و نوين كار و آماده ساختن افراد براي احراز شغلي مفيد و انجام كار مناسب است.
۲-    محتواي برنامه هاي آموزشي، سازگاري افراد در برابر مسائل علمي و شايستگي آنان براي سازندگي کشور را تضمين مي نمايد.
۳-    ايجاد مهارتهاي تخصصي از طريق شركت در دوره هاي تخصصي كوتاه یا بلند مدت در زمره هداف اين دوره ها مي باشد.
۴-    برنامه هاي آموزشي دوره هاي كوتاه مدت در دو جهت يادگيري مهارتهاي علمي و فني و تغيير رفتار سازماني طراحي و اجرا مي شود و يادگيري را در جهت تغيير رفتار مطلوب سازماني، مهیا میسازد.
۵- هرچند كه دردوره هاي آموزشي ، آموزش مهارت ها به افراد براي انجام كارهاي محوله اهميت دارد ، ليكن دردوره هاي مزبور نكاتي منظورمي شود تا كارآموزان با فراگيري آنها ضوابط ومعيارهاي سازماني را رعايت نموده وتاثير فعاليتهاي آنان درجهت اهداف سازمان افزون گردد.
۶- محتواي عمومي دوره ها، نه تنها كارآموزان را با يافته هاي جديد علمي آشنا مي نمايد ، بلكه آنان را قادر مي سازد تا خلاقيت وابتكار تازه اي پديد آورند .
۷- از طريق شركت در دوره هاي آموزشي و آثار ايجاد مهارتهاي علمي وفني وارتقاء مهارت براساس تغييرات فرآيندهاي كار، اهداف وفعاليت­هاي توليد تحقق خواهند يافت ، كه مهمترين اين اهداف عبارتند از :

  • افزايش ميزان كمي وكيفي توليد وامورمحوله
  • بهبود روشهاي عمليات پشتيباني در امر توليد ، از قبيل برنامه ريزي دقيق براي روشهاي ارتقاء پروژه هاي فني ، خدمات مهندسي ، تحقيقاتي و …
  • بهبود روابط كار و ايجاد روحيه همكاري بين كاركنان
  • تقليل ضايعات در توليد و حوادث كار
  • هموار شدن راه رشد شغلي كاركنان و قبول مسؤوليت هاي بيشتر از طرف آنان
  • بهبود يافتن روشهاي توليد و توزيع
  • ايجاد همبستگي بيشتر كاركنان با سازمان و واحدهاي توليدي و ايجاد رضايت شغلي در آنها به لحاظ ارتقاء علمي كسب كرده شده.
  • از بين رفتن تعارض بين اهداف سازماني و خواسته هاي كاركنان

لازم به ذكر است كه شركت در دوره هاي آموزشي به مفهوم عام آن محدود به رشته هاي خاص نبوده و دامنه آن بسيار وسيع مي باشد.